De heren Kamans en Oelp zijn terug in de 56e aflevering van de lokale politieke podcast ‘Bitterballen aan de Vecht.’ Ondanks dat Stichtse Vecht even stil staat. Een nieuwe coalitie is in de maak, vier bekende partijen, weinig haast, veel “intensief overleg”. Oftewel: politiek sudderen op laag vuur, ergens tussen een broedende kip en een vakantieplanning. 

Ondertussen wordt er wél gejuicht. De gemeentelijke websites zijn ineens “supertoegankelijk”. Klinkt mooi, maar volgens de podcast zit er een addertje onder het gras: hoe toegankelijk wil je zijn als je de helft van de informatie er gewoon niet op zet? Dan leest de site misschien lekker voor, maar heb je weinig te horen. 

Het absolute hoogtepunt (of dieptepunt): de nationale daklozentelling. Serieus bedoeld, maar volgens de mannen compleet wereldvreemd. Hoe tel je mensen die niet gevonden willen worden? Met stickers? Op de fiets langs de Vecht? Het schuurt, vinden ze — een serieus probleem reduceren tot iets wat verdacht veel op een ludieke telling van egels en vlinders lijkt. 

Verder:

• Openbaar vervoer blijft een rommeltje, al gloort er hoop in de vorm van een terugkerende flexbus.
• De coalitieonderhandelingen duren lekker lang, maar niemand lijkt echt in paniek.
• En in Maarssenbroek wordt eindelijk serieus werk gemaakt van fout geparkeerde fietsen, hulde, want blinden en slechtzienden zijn daar al jaren de dupe van. 
• En de vergelijking met……

Wat het begint hier soms verdacht veel op de Dik Voormekaar Show te lijken. Alleen hopen we wel dat Stichtse Vecht niet eindigt met z’n eigen ome Joop… want die loopt meestal nét iets te enthousiast rond als niemand erom vraagt. Kortom: veel gepraat, weinig actie, maar wél genoeg om je over te verbazen.