In de 53e aflevering van de ‘Bitterballen aan de Vecht’ podcast wappert er voor het eerst een officiële Bitterballen-vlag boven het brugwachtershuisje — cadeau van Mieke Hoek van het Vechtse Verbond. Dat levert meteen bekijks op: fietsers botsen bijna, bootjes blijven liggen en de podcast lijkt plots een toeristische attractie. Daarna gaat het gewoon weer over politiek. Ed Kamans van VARNws en Robbert Oelp van Stichts Gevecht Media voelen zich als een vis in het water in het Maarssense brugwachtershuisje.

Mieke vertelt over campagne voeren op de markt, knuffelende kiezers in de Jumbo en haar verwachting dat lokale partijen opnieuw gaan winnen. Volgens haar zit de wind mee — al denkt elke lijsttrekker dat natuurlijk. Vervolgens trekken de heren een blik lokale hoofdpijndossiers open. Het beruchte bruggetje in Vreeland? Volgens Mieke simpel: kopen, slopen en opnieuw bouwen — kost een slordige drie miljoen, maar dan heb je tenminste een brug waar je elkaar kunt zien aankomen. Het bedrijf Greif? Wat haar betreft: vertrekken, terrein schoonmaken en ruimte maken voor woningbouw.

Ook het Breukelse zwembad krijgt een veeg uit de pan. Zes jaar plannen, onderzoeken en aanbestedingen leverden vooral een rekening van zo’n 130.000 euro op voordat er weer een bitterbal over de toonbank ging. De conclusie: het bad moet blijven, maar dan wel graag vóór de volgende ijstijd. Verder passeren parkeerproblemen, woningbouw, een mogelijk station bij Loenersloot en de eeuwige vraag waar iedereen z’n auto moet laten.

En alsof dat nog niet genoeg is, sluit de aflevering af met een nieuw lokaal beleidsvraagstuk: de wolf is gesignaleerd in Vreeland. Mieke gaat op wolvenjacht — al is het voorlopig vooral met een goed dichtgeschoven schuurtje.

Kortom: vlag in top, dossiers op tafel en de verkiezingen in aantocht. Stichtse Vecht draait warm.