In de nieuwste aflevering van Bitterballen aan de Vecht duiken Robbert Oelp en Ed Kamans meteen het diepe in. Niet vanwege sportieve ambitie, maar vanwege zwembad Safarie. De rechtbank heeft de samenwerking tussen de gemeente Stichtse Vecht en SRO stevig onderuitgehaald. Volgens de heren is daarmee de grote vraag: op basis waarvan blijft het zwembad eigenlijk open?

De gemeente houdt het bad draaiende, maar duidelijke uitleg ontbreekt volgens de podcastmakers. En bij een zwembad is dat geen detail. “Het gaat om veiligheid,” klinkt het. Juist daarom vinden Oelp en Kamans dat de gemeente snel helder moet maken wie verantwoordelijk is voor beheer, personeel en toezicht. Want bestuurlijk watertrappelen is leuk tot iemand kopje onder gaat.

Daarna verschuift de aandacht naar Maarssenbroek, waar de verkeersplannen rond Bisonspoor en een parkeergarage opnieuw vragen oproepen. Presentaties met onduidelijke roze lijntjes, verkeersmodellen en haastige ingrepen maken de heren niet rustiger. Hun conclusie: er wordt gerepareerd aan problemen die misschien eerder voorkomen hadden moeten worden.

Ook De Splitsing krijgt een flinke veeg uit de pan. Voor het circulaire ambachtscentrum wordt ruim 270.000 euro gevraagd voor inrichting, terwijl raadsleden eerder juist kritisch waren op nieuwe aankopen. Circulair met spullen uit de doos, dat schuurt nogal. Volgens Oelp en Kamans wordt dinsdag duidelijk wie de baas is: raad, college of ambtenaren.

Verder bespreken de heren de kinderburgemeester, de kinderraad en de vraag waarom adviezen van kinderen zo weinig zichtbaar terugkomen in de politiek. Ook maidenspeeches van nieuwe raadsleden krijgen aandacht: daar hoor je nog waarom iemand de politiek in ging, voordat het systeem de scherpe randjes wegschuurt.

De aflevering eindigt waar hij hoort te eindigen: bij bitterballen. Die blijken opvallend vaak onderwerp, maar zelden aanwezig. Een oproep aan lokale ondernemers dus: wie brengt de schaal?