Het zomerreces is begonnen, maar wie dacht dat de lokale politiek nu met zonnebrand en rosé in de hangmat ligt, heeft buiten Bitterballen aan de Vecht gerekend. Robbert en Ed nemen de week door alsof de raadzaal nog gewoon open is — met één belangrijke vraag boven alles: waar zijn de échte bitterballen gebleven?

De aflevering begint bij het afscheid van voormalig wethouder Hans van den Akker. Geliefd, drukbezocht en voorzien van een speech met inhoud. Hans hield Stichtse Vecht nog één keer de spiegel voor: stop met dat eeuwige lonken naar Utrecht en Amsterdam, kijk eens richting Zuid-Holland en het Groene Hart. Een interessante gedachte, al raakte die bijna ondergesneeuwd door de catering. Want vegetarische bitterballen, falafelballen en andere ronde verwarring brachten de mannen op de rand van een identiteitscrisis. Falafelballen aan de Vecht klinkt toch net wat minder krokant.

Daarna gaat het rap de politieke frituurpan in. De gemeente deelt regenboogvlaggen uit aan sportverenigingen, maar Robbert en Ed vragen zich af of zo’n goedbedoelde vlaggenactie niet ook ongemakkelijke lijstjes oplevert: wie hangt ’m wel op, en wie bedankt vriendelijk? Inclusie is belangrijk, maar de uitvoering kan zomaar weer typisch gemeentelijk worden.

Ook de kinderburgemeester komt voorbij. Haar thema is verkeersveiligheid, en de heren vinden terecht: als kinderen in de raad hun zorgen delen, moet de gemeente daar ook iets mee doen. Geen aaibaar agendapunt, maar actie.

Vuurwerk was er bij De Splitsing, waar de raad besloot dat er voor 150.000 euro aan tweedehands of refurbished spullen moet komen. Het college wilde liever nieuwe meubels, maar kreeg de raad niet helemaal mee. Volgens de podcast is vooral fascinerend hoe een vergeten meubelprobleem alsnog met bestuurlijke gymnastiek wordt rechtgebogen. Opening in januari, hopelijk mét mosterd.

Het zwembad blijft voorlopig open, al gebeurde dat volgens de gemeente na een “bestuurlijk proces”. Dat woord kan wat de mannen betreft rechtstreeks het diepe in. Voor inwoners telt maar één ding: veilig zwemmen, zonder kopje-onder in juridisch schuim.

Verder blijkt Keti Koti in Stichtse Vecht minder nieuw dan gedacht, komen illegale bootjes op de Vecht in aanmerking voor denkbeeldige torpedo’s en maakt D66-raadslid Sascha Brasz indruk met een sterke maidenspeech.

Kortom: zomerreces? Zeker. Vakantie? Niet voor wie lokale politiek met saus serveert.